• 
• 
• 
• 
• 
• 

• 
• 
• 
• Powiększ tekst

Modernizacja Technologii w Zakładzie Wodociągu Centralnego

• 
• 
• 
• 

Zobacz też: Zdjęcia

Charakterystyka obiektu

Zakład Wodociągu Centralnego jest najstarszym z trzech warszawskich wodociągów. Został zaprojektowany przez Williama Lindleya oraz jego syna Williama Heerleina Lindleya i działa nieprzerwanie od 3 lipca 1886 r. Filtry powolne, wieża ciśnień, pompowanie, budynki portierni i dobudowany na początku XX wieku Zakład Filtrów Pośpiesznych uznano za zabytkowe. Nowy budynek filtrów węglowych oraz ozonowania wody, o powierzchni ponad 12 tys m² nawiąuje swoją architekturą do zabytkowego charakteru obecnej zabudowy.

Obiekt jest największym wodociągiem warszawskim i pokrywa 50% zapotrzebowania na wodę w stolicy. Prowadzona inwestycja uzupełnia istniejące technologie uzdatniania wody o: ozonowanie pośrednie po filtracji pośpiesznej, filtrację sorpcyjną na złożach granulowanego węgla aktywnego (GWA) oraz natlenienie wody po filtrach węglowych. Zastosowane rozwiązania pozwolają na zmniejszyenie dawki środka dezynfekcji, co poprawia walory smakowe i zapachowe wody. Woda dostarczana warszawiakom spełnia najwyższe standardy jakościowe.

Zakres prac:
• zaprojektowanie nowych obiektów i instalacji,
• budowa przewodów doprowadzających wodę do nowych obiektów po procesach z I i II ciągu technologicznego,
• budowa zespolonego budynku technologicznego zawierającego: komory ozonowania, filtry węglowe, komory natleniania,
• budowa przewodów odprowadzających wodę z nowych obiektów na istniejące filtry powolne z włączeniem w istniejący układ
• wykonanie innych wymaganych prac budowlanych oraz rozruch instalacji.
Średnia wydajność - 240.000 m3/dobę
Wydajność eksploatacyjna - 300.000 m3/dobę
Wydajność hydrauliczna - 350.000 m3/dobę